(No Ratings Yet)
Loading ...มุกมณี สาวสวยเจ้าของไร่ดอกไม้แถบชานเมือง มีรายได้จากการตัดดอกไม้ขาย มุกมณีมีน้องสาวหนึ่งคน ชื่อ กอบกุล มุกมณีและน้องมักจะมีเรื่องทะเลาะกับแม่เลี้ยงเสมอ เพราะธนาลูก ติดของแม่เลี้ยงมักจะหาโอกาสลวนลามมุกมณีและน้องสาวอยู่บ่อยๆ จนวันหนึ่งกอบกุลทนไม่ไหวจึงหนีออกจากบ้านไป เพราะพ่อเข้าข้างธนากับแม่เลี้ยง มุกมณีเองก็เสียใจเช่นเดียวกัน จึงย้ายไปอยู่เรือนหลังเล็กท้ายไร่เพียงลำพัง และในคืนนั้น มุกมณีก็ได้ช่วยเหลือชายหนุ่มปริศนาคนหนึ่งเอาไว้ หลังจากที่เห็นเขาถูกนำมาทิ้งไว้ที่ธารน้ำท้ายไร่ ในสภาพที่บาดเจ็บ และเมื่อเขาฟื้นขึ้นมา เขาก็จำอะไรไม่ได้ แม้แต่ตัวเอง มุกมณีจึงเรียกเขาว่า นายวี เพราะในตัวเขามีเพียงไปแช็กเพียงอันเดียว และที่ไฟแช็กนั้นมีตราของ “โรงแรมวีวิช” ติดอยู่
มุกมณี แนะนำให้นายวีแจ้งตำรวจว่าถูกคนทำร้าย และเผื่อว่าเขาจะได้รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แต่นายวีกลับรู้สึกว่า เรื่องนี้ไม่ควรแจ้งตำรวจโดยเด็กขาด เขาจะต้องพยายามรื้อฟื้นความทรงจำและต้องรู้ให้ได้ว่าใครที่เป็นคนต้องการ ฆ่าเขา มุกมณีจึงให้นายวีทำงานอยู่ที่ไร่ดอกไม้ของคนไปก่อน โดยให้นายวี พักอยู่ที่เรือนหลังเล็กด้วย ธนาเห็นว่ามุกมณีอยู่กับผู้ชายจึงเอาเรื่องไปบอกพ่อ ทำให้พ่อไม่พอใจมาก สั่งให้ไล่นายวีออกไปจากไร่ แต่มุกมณีไม่ยอม จึงทำให้มุกมณีกับพ่อยิ่งไม่เข้าใจกันมากขึ้น
วันหนึ่ง กอบกุลติดต่อกลับมาบอกว่า จะไปเป็นเมียเก็บของเศรษฐีคนหนึ่ง ไม่ว่ามุกมณีจะห้ามหรือข้อร้องยังไงก็ไม่ฟัง ทำให้มุกมณีกลุ้มใจมาก จึงปรึกษานายวี แต่เขากลับบอกว่าให้มุกมณีทำใจยอมรับ เขารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดามาก เพราะจิตใต้สำนึกบอกเขาว่า “ผู้หญิงทุกคนซื้อได้ด้วยเงิน!!!” พอถึงวันทที่กอบกุลต้องถูกส่งตัวไปพบ “ท่าน” แต่บังเอิญวันนั้น “ท่าน” ติดธุระด่วนมาไม่ได้ จึงให้คนมาบอกว่าให้กลับไปก่อน และในวันนั้น กอบกุลก็ได้พบกับ พิริยะ น้อง ชายของท่าน ซึ่งมาที่โรงแรมพอดี เมื่อ พิริยะเห็นกอบกุลนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวประจำ ทำให้เขารู้ทันทีว่ากอบกุลมาทำอะไร จึงเข้ามาคุยด้วย และพากลับไปส่งบ้าน การที่กอบกุลได้พบกับพิริยะ ทำให้หล่อนตัดสินใจได้ว่าจะไม่ไปเป็นเมียเก็บเศรษฐี ซึ่งเมื่อมุกมณีรู้เรื่องก็ดีใจมากที่น้องสาวจะไม่เดินทางผิดต่อไป
มุกมณีมีภาระต้องรับผิดชอบมากมาย ต้องดูแลไร่ดอกไม้ทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว เพราะพ่อไม่สนใจไร่ดอกไม้
และ เริ่มติดการพนันตามแม่เลี้ยง จนวันหนึ่งถึงกับเอาไร่ไปจำนองในบ่อน และเมื่อถึงกำหนดใช้หนี้ก็ไม่มีเงินให้ทำให้เจ้าหนี้ส่งคนมาทำร้าย มุกมณีทุกข์ใจมาก เพราะไม่อยากเสียไร่ดอกไม้ไป แต่ก็ไม่รู้ว่าจะหาเงินเป็นจำนวนมากได้จากที่ไหน มุกมณีตัดสินใจไปที่บ่อนเพื่อพบกับเจ้าหนี้ตามลำพัง พวกคนคุมบ่อนเห็นมุกมณีก็คิดจะลวนลาม แต่ สินธุ เจ้าของบ่อนมาพบเสียก่อน เขาถูกใจในตัวมุกมณีมาก จึงเสนอให้ มุกมณียอมแต่งกับเขา และจะยกหนี้สินทั้งหมดให้
เมื่อนาย วีรู้เรื่อง เขาก็กลุ้มใจมาก ไม่รู้จะช่วยมุกมณีอย่างไร เขารู้สึกว่าเงิน 2 ล้านบาทมันน้อยนิดมากสำหรับเขา มุกมณีตัดสินใจที่จะยอมเสียไร่ดอกไม้ไปดีกว่าที่จะต้องแต่งงานกับคนที่ตนไม่ ได้รัก จึงยิ่งทำให้สุนธุพอใจในตัวมุกมณีมากขึ้น และต้องการให้มุกมณีมาเป็นของคนให้ได้ เขาสงสัยว่า ทำไมมุกมณีจึงไม่ยอมตกลงกับเขา จึงจ้างคนไปสืบว่ามุกมณีมีคนรักหรือยัง ทำให้ได้รู้ว่ามีผู้ชายคนหนึ่งซึ่งใกล้ชิดสนิทสนมกับมุกมณีมาก อยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่ชายคนนี้ความจำเสื่อม และเมื่อสินธุได้ดูรูปถ่ายที่นักสืบถ่ายมาให้ดูก็ต้องตกใจ เพราะชายคนนั้นคือ วิชช์ เพื่อนของเขา ซึ่งเขาเป็นคนสั่งฆ่าเอง เมื่อเขารู้ว่า วิชชความจำเสื่อม เขาจึงส่งคนกลับไปจัดการกับวิชช์อีกครั้งหนึ่ง
วิชช์ถูก ทำร้ายบาดเจ็บสาหัส มุกมณีจึงตัดสินใจตามหาญาติพี่น้องของวิชช์ โดยมีไฟแช็กเพียงอันเดียวที่เป็นเบาะแส มุกมณีไปที่โรงแรมวีวิช จึงได้พบกับนุวัตร น้องชายของวิชช์ ทำให้มุกมณีได้รู้ว่า นายวีก็คือวิชช์ มหาเศรษฐี เจ้าของโรงแรมวีวิชและธุรกิจอีกมากมาย มุกมณีได้พบกับคนที่เกี่ยวข้องกับวิชช์มากมาย ทั้ง นุวัตร และพิมพา น้องของวิชช์ อวยชัย น้าชายของวิชช์ ธิดา ลูก สาวของนายอวยชัย และเป็นคู่หมั้นของวิชช์ ราตรี เมียในบ้านของวิชช์ มุกมณีสับสนมาก กลัวว่าถ้าวิชช์ฟื้นขึ้นมาแล้ว เขาจะลืมหล่อนและลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่บ้านไร่ แต่เมื่อวิชช์ฟื้นขึ้นมา เขาก็จำใครไม่ได้นอกจากมุกมณี วิชช์ไม่ยอมกลับบ้านถ้าไม่มีมุกมณีไปด้วย นุวัตรและพิมพา จึงขอร้องให้มุกมณีไปอยู่ที่บ้านของวิชช์
จนกว่าวิชช์จะหายดีและฟื้ความทรงจำได้ สินธุ ทำเป็นมาเยี่ยมวิชช์ที่บ้านเพื่อดูท่าทีของวิชช์ ทำให้รู้ว่ามุกมณีมาอยู่ที่บ้านของวิชช์ เขายังต้องการให้มุกมณีแต่งงานด้วย แต่มุกมณีก็ปฏิเสธ วิชช์ประกาศจะเป็นคนใช้หนี้ทั้งหมดให้ และจะแต่งงานกับมุกมณี สินธุโกรธแค้นมาก เพราะยอกจากวิชช์จะเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของเขาแล้ว ก็ยังเป็นคู่แข่งเรื่องความรักของเขาอีกด้วย เขาจึงคิดจะกำจัดวิชช์ให้ได้ธิดา ไม่พอใจมากที่วิชช์ประกาศว่ารักและจะแต่งงานกับมุกมณี จึงขอร้องให้อวยชัยผู้เป็นพ่อช่วยพูดกับวิชช์ให้ ธิดาเชื่อว่าถ้าความทรงจำวิชช์กลับคืนมา วิชช์จะต้องแต่งงานกันตนแน่นอน แต่อวยชัยกลับกลัวว่า ถ้าวิชช์ฟื้นความทรงจำขึ้นมา เขาต้องแย่แน่ เพราะเขาสมรู้ร่วมคิดกับสินธุ และยังโกงเงินบริษัทมาตั้งมากมายในช่วงที่วิชช์หายตัวไป วิชช์จัดการเคลียร์ตัวเอง
โดยให้เงินแก่ราตรีและแม่ของราตรีจำนวนหนึ่ง และให้ทั้งสองออกจากบ้านไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ราตรีไม่ยอมออกจากบ้าน เพราะเชื่อว่าถ้าวิชช์จำทุกอย่าง จะต้องไม่ให้เธอออกจากบ้านแน่นอน แต่วิชช์กลับบอกว่า เขาแน่ใจที่จะทำอย่างนี้ เพราะเขาจำทุกอย่างได้ได้ตั้งแต่วันแรกที่ฟื้นขึ้นมา มุกมณีบังเอิญมาได้ยินพอดี จึงเสียใจมากที่ถูกหลอก แต่วิชช์ก็อธิบายว่า ที่เขาต้องทำเช่นนี้ เพราะต้องการกระชากหน้ากากคนทรยศให้ได้ เขาตั้งใจจะจัดการกับอวยชัยให้สาสม แต่มุกมณีขอร้องเอาไว้ว่าอย่าทำอะไรรุนแรง วิชช์จึงไล่อวยชัยและธิดาออกจากบ้านไป
สินธุ ตัดสินใจจะจัดการกับวิชช์ด้วยตัวเอง จึงมาดักยิงวิชช์ แต่มุกมณีก็เข้ามาขัดขวางไว้ และก่อนที่จะหมดสติไป มุกมณีก็บอกสินธุว่า ต่อให้วิชช์ตายไป หล่อนก็ไม่มีวันที่จะรักสินธุได้ และขอร้องสินธุว่าอย่าทำร้ายวิชช์อีกเลย สินธุตัดสินใจทำตามคำขอร้องของมุกมณีไม่มาเกี่ยวข้องกับวิชช์อีก ส่วนวิชช์เองก็ให้อภัยกับสินธุในทุกๆเรื่องที่ผ่านมา
วิชช์ ตัดสินใจปิดบ่อนที่ทำอยู่ และเลิกธุรกิจที่ผิดกฎหมายทุกอย่าง และโอนธุรกิจที่เหลือทั้งหมดให้กับนุวัตรและพิมพา เป็นผู้ดูแล ส่วนตัวเองก็ไปซื้อที่ดินผืนใหญ่ที่อยู่ติดกับไร่ดอกไม้ของมุกมณี แล้วขยายไร่ดอกไม้ออกไป และใช้ชีวิตเป็นชาวไร่ร่วมกับมุกมณีอย่างมีความสุข
รายชื่อนักแสดง ไฟสีเงิน
ชาคริต แย้มนาม แสดงเป็น วิชช์-วี
บุษกร พรวรรณะศิริเวช แสดงเป็น มุกมณี
อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์ แสดงเป็น สินธุ
รัฏฐริณีย์ กรรณสูต แสดงเป็น กอบกุล
อดิศร อรรถกฤษณ์ แสดงเป็น พิริยะ
สิริพรรณ หลิมวิจิตร แสดงเป็น พิมพา
เสาวนีย์ พันธุ์ศิริ แสดงเป็น ราตรี
ปณิตา พัฒนาหิรัญ แสดงเป็น ธิดา
วิภาวี เจริญปุระ แสดงเป็น บุหงา
พิศมัย วิไลศักดิ์ แสดงเป็น นงนุช
ปกาศิต โบสุวรรณ แสดงเป็น อวยชัย
อาชัญ ชัยสุวรรณ แสดงเป็น นุวัตร
ชรัส เฟื่องอารมย์ แสดงเป็น อุทัย
นวนันท์ อโณมา แสดงเป็น อัญชลี
ปฏิพล ไพศาล แสดงเป็น ธนา
สีเทา เพ็ชรเจริญ แสดงเป็น ตาสา
นวรัตน์ กิติยากร ณ อยุธยา แสดงเป็น สุภาณี
การุณ สุขสองห้อง แสดงเป็น บุญถึง
